Okuma bilmeyenlerin kitabına konmuşsa ismim

O bildik harflerle eğer

Sözlerin en güzeli yardım edemez bana...

Ne garip şey yaşamak

Soru sormadan kutsallığa dair tek bir

Dökmeden bir damla ter,mukadderat endişesi ile terlemiş alından

Bölünmeden uykusu,bulunmamış cevaplardan

Sevmeden,ömür boyu bir çift gözü içine baka baka

Yaşamak mı bu siz deyin ey...

yüreğime susmasını söyledim ve öyle girdim günah şehrine

her adımladığım yerler ardımca asi şiirler okuyarak

lanet ederek sorgulanmamış günlere..

Ey hayat...

Ben yekindikçe sen tufan oluyorsun..

Okuma bilmeyenlerin kitabına konmuşsa ismim

o bildik harflerle eğer

sözlerin en güzeli yardım edemez bana..

Sokrat, Yunan halkı için kendisinin, bir ineğin sırtına konarak ineğin kuyruk darbesi üzerine gelirken çok iyi bir refleks ile darbeyi boşa çıkaran bir sinek olduğunu söylemektedir..yani inek uyanık kalmakta ve en ufak bir kaşıntıya bile refleks göstermektedir..bu durumda sinek (Sokrat) ineği (yunan halkı) kurda karşı hep uyanık ve hazır tutmaktadır..Zaman zaman Cemil Meriç okumalarım oldu..Hayran kaldım doğrusu..Ama Dücane Cündioğlu'nun BİR MABED İŞÇİSİ CEMİL MERİÇ ve BİR MABED BEKÇİSİ CEMİL MERİÇ adlı iki kitabını okuduktan sonra "bu tarz bir yoruma gerçekten ihtiyarcım varmış" demekten kendimi alamadım..ben Cündioğlu'nu Stefan Zwig'e benzetme arzusundayım..çünkü Cündioğlu iyi bir analizci doğrusu..bu okumamdan sonra aynı zamanda Cemil Meriç i oraya benim koyduğum erişilmez fildişi kulesinden daha aşağıda olan ve Meriç'inde,yakınında olmadıklarından hep yakındığı dokunulabilir bir fikir adamına layık yani sorgulanılabilen bir odaya koydum...

Gecelere rahat vermez benim savaşım ki bana karşı..

Bir keşiş gibi salak olmayı o kadarmı ister bir duygu yaralısı..

Şehrin cezalandırılışı benim yüzümdendir dostum..

Tüm renklerin bozuğudur artık sabahlarım..

Sorulmuştur gece tüm geceye sorular..

Fakat araf münadilerinin şehvetli arzularından bana sıra gelmemiştir henüz..

ve kırgın olurum sabahlara ki en olmadık zamanlarda çalarsınız kapımı diye..

Söverim tüm sabahlara ki her sabah inat bir gecenin eline verirler beni..

Kanatılmış ve öylece bırakılmış ömür yaraları bilirim..

Ağlamak için gündüzü..

Ağlamamak için geceyi bir melek öfkesi ile kovan yaralı yürek adamlar ve kadınlar bilirim..

Sevgisiz çocukların durdurduğu iniltiler bilirim..

Sararan umutlar topralka buluşuyor dostum..

Lanet olsun o iki ümmiye ki okuyamadılar beni..

Savaşı kaybetmek üzereyim inan..

Tükeniyorum bilgeliğe ere ere...